Yusuf'a yanma, Allah'a dayan

Yıllarca ağladı Yakup Peygamber,
Ciğerin dağladı bir acı haber:
"Yusuf'u götürdü vahşi bir hayvan!"
Kardeşleri getirdi kanlı bir kaftan.

"Ah Yusuf, vah Yusuf!" diye yaş döktü;
Kalbini ateş sardı, gözünü perde örttü.
Seslendi İlâhi Yakub'a gaybdan:
"Yusuf muydu ki seni yoktan yaratan?"



"Ne diye ağlarsın Yusuf'um diye,
Ne diye bağlarsın kalbi faniye?
Bil ki ey peygamber, ağlayıp bunca
Yıprattın kendini yıllar boyunca.

"Eğer yönelseydin ilk anda Bana,
Ümit bağlasaydın yüce Tanrı'na,
Engeller düşmezdi vuslat yoluna,
Hemen kavuşurdun güzel oğluna."

HİSSE:
Bu dünya güzel yüzlü Yusuf gibidir, seni kendisine cezbeder, sevdirir; saçlarını yolan Züleyha gibi ona vurgun olursun. Bil ki Yusuf için yanarsan, hem kendini hem onu odun edip yakarsın, lakin Yusuf'u yoktan var eden Allah'a dayanırsan, her iki dünyada da onunla birlikte olursun.

Sefer JAN
04.01.2009

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !